De torenwachter vroeger

De torenwachter is een van de oudste functies in de stad. Maar de taken van een 'moderne' torenwachter verschillen nogal van deze van zijn voorgangers.

 

Stedelijke engelbewaarder

Vroeger ging de torenwachter overdag slechts enkele uren de toren op. De meeste tijd bracht hij 's nachts door op de toren. Daar hield hij bij weer en wind de stad in het oog. Tussen elf uur 's avonds en vier uur 's morgens blies hij eenmaal per uur op de hoorn, en bij gevaar waarschuwde hij de stadsbewoners. Hij luidde indien nodig de stormklok om zo de hele stad te waarschuwen voor het onheil dat haar bedreigde: brand, storm, donder en bliksem, een naderende vijand...

 

Een gesmeerde opdracht

De torenwachter windt het uurwerk op.De torenwachter was de stedelijke engelbewaarder, maar hij stond ook in voor het onderhoud van het uurwerkmechanisme en de beiaard, zoals zijn moderne collega. Zo moest hij elke dag het uurwerk met de hand opwinden en 'juist zetten'. Als de klok niet goed werkte, liep het dagelijks leven in het honderd. De klokken van de toren regelden immers de dag van de Mechelaars: start van het werk, middagpauze, sluiten van de poorten... De torenwachter was dan ook vaak horlogemaker van beroep.

 

Jomme de torenwachter

Twee torenwachters van vroeger bij de klokken in Sint-Romboutstoren.Willem Antoon Goyers (1856-1926), ook bekend als 'de Jomme', was de laatste torenwachter die zijn taken met toeter en lantaarn uitvoerde. Op de foto zie je hem met zijn voorganger, torenwachter Leopold 'de Polle' Neutjens(1832-1904).

 

Lees het verhaal van Jomme.

De torenwachter vroeger terwijl hij het uurwerk opwindt.
foto's worden geladen...