De toren: vroeger en nu

De Sint-Romboutstoren is een oude knar, dat zie je zo. Maar wist je ook dat hij meer dan 500 jaar oud was? De allereerste steen werd gelegd in 1452. De werken gingen traag vooruit. Na 18 jaar was de toren nog maar 3 meter hoog! Daarna ging alles een stuk sneller en rond 1520 stopten de werken. Maar de toren was niet af: er moest nog een spitse top op. Waarom die er nooit is gekomen weet niemand zeker.

 

Geld was er genoeg. Maar in diezelfde tijd werden ook andere belangrijke zaken gebouwd, zoals paleizen voor edellieden en landvoogdes Margareta van Oostenrijk, de dame die over ons land regeerde. Bovendien waren er elders een paar hoge torens ingestort, dus misschien hadden de Mechelaren schrik om hoger te bouwen.

 

En laten we eerlijk zijn: de Sint-Romboutstoren is hoog genoeg. Dat voel je meteen wanneer je hem gaat beklimmen. Aan de buitenkant is dat iets te gevaarlijk, maar binnendoor lukt het net goed. Je moet zomaar eventjes 538 treden op! Dan hangt je tong dus op je knieën. Gelukkig kan je onderweg een en ander bekijken, en stiekem een beetje rusten.


Tijdens je beklimming kom je langs verschillende kamers. De eerste is de Kraankamer: die heeft een kraan waarmee men zware spullen naar boven kon hijsen. In de Smidse gebeurden de herstellingen aan het uurwerk en de beiaard , en de klokken hangen in de Klokkenkamer en de Beiaardkamer. In die laatste staat ook het klavier om de beiaard te bespelen. De vierde kamer is de Uurwerkkamer. Daar zit het uurwerk en de 200 jaar oude speeltrommel, die door onze torenwachter werd hersteld.

 

Heb je nog een beetje adem over, dan kan je de laatste trappen op naar de Askelder.

 

Askelder? Hoort die dan niet onder de grond te zitten?

 

Zo lijkt het wel. Maar omdat het de bedoeling was om de toren hoger te maken, zou de kamer gebruikt worden als werf. Een soort werkkamer waar de werklui hun mortel bewaarden. Hun 'assche', zoals ze die vroeger noemden. Daarom werd dat hoogste kamertje de askelder genoemd.

 

Kan je nog volgen? Goed zo! Haal dan maar eens diep adem. Je bent er bijna.

 

Zo meteen krijg je de bekroning van al je werk. De kers op de taart. Of op de toren.

 

Helemaal bovenaan de toren vind je de skywalk. Op dat glazen platform heb je het meest fantastische uitzicht op de stad en alles er rond. Als het dondert en bliksemt dat horen en zien vergaat, dan blijf je beter beneden. Maar anders kan je bij mooi én slecht weer zelfs tot in Antwerpen en Brussel kijken. En dan ben je die 538 treden zó weer vergeten! 

foto's worden geladen...